• به انجمن شگفت انگیز رمان ایران بپیوندید و رمان های زیبای خود را در انجمن به اشتراک بگذارید
    به ما کمک کنید تا جامعه خود را توسعه دهیم :)
    ثبت نام ورود

خطوط ایرانی در زمان ساسانیان

Asteria

مدیر بازنشسته
مدیر بازنشسته
عضویت
21 September 2017
ارسال ها
3,735
امتیاز واکنش
7,738
امتیاز
480
سن
21
محل سکونت
TehRan
به موجب نقل ابن ندیم،در ایران چند قسم خطْ معمول بوده است.وی از قول "ابن المقفع"گوید:

ایرانیان ۷ نوع خط داشته‎اند:

۱.خط دینی بود که آن را"دین دفیریه"گویند و اَوِستا را بدان نویسند.

۲."ویش دبیریه"و آن سیصد و شصت و پنج حرف است که کتب فراست و زجر و خریرِ آب و طنین گوش و اشارات چشم و ایماء و اشاره و چشمک و آنچه بدین ماند بدان خط نویسند.

۳.خط دیگری که آن را"کستج/گستک"گویند و آن بیست و هشت حرف است که بدان عهود و مواثیق و اقطاعات مینوشتند و نقش مُهرهای شاهنشاهان پارس و طراز جامه و فرش و سکه ‎ی دینار و درهم بدین خط بود.

۴.خط دیگر که آن را"نیم کستج/نیم گستک"می ‎گفتند و آن نیز بیست و هشت حرف است که نامه ‎های پزشکی و فلسفه را بدان می‎نوشتند.

۵.خط دیگری موسوم به"شاه دبیریه"بود که پادشاهان عجم میان خویش بدان سخن می‎گفتند(احتمالاً منظور:سخن غیرِ حضوری=نامه‎نگاری است)دور از مردم عامه،و سایر طبقات کشور را هم از آموختن آن نهی می‎کردند زیرا پرهیز داشتند که دیگری جز پادشاهان و ملوک بدان واقف شده از آن راه بر اسرارشان وقوف یابد و ما آن خط را ندیده‎ایم.

۶.کتاب رسائل و نامه‎ها–خطی بود که همه‎ی طبقات می‎نوشتند جز پادشاهان، و نام آن:"نامه دبیریه"و"هام دبیریه"بود و همانطور که بر زبان می‎گذشت نوشته می‎شد و نقطه نداشت و بعضی از کتاب ‎های رسائل به لغت سریانی قدیم-یعنی لغات مردم بابل-نوشته شده به فارسی خوانده می‎شد و عدد حروف آن سی و سه حرف بود.

۷.خط دیگر که نام آن"راز سهریه"بوده و پادشاهان رازها و اسرار خود را در روابط با ملل خارج بدان خط می‎نوشتند و عدد حروف و اصوات آن چهل بود و هر صوت یا حرفی را صورت و شکلی خاص بود و از لغات نبطی چیزی در آن خط نبود.(ص.۷۷_۷۸)


نگارنده: آریوبرزن
بن مایه:بهار.محمد تقی،سبک شناسی،ج۱،تهران،امیرکبیر،۱۳۶۹
 

کسانی که این موضوع را خوانده اند (تعداد: 2) مشاهده جزئیات

کسانی که در حال مشاهده موضوع هستند (تعداد: 1, کاربران: 0, مهمانان: 1)

بالا