سفر انسان به ماه

Mårzï¥ē

مدیر تالار ویرایش
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار ویرایش
عضویت
21 September 2017
ارسال ها
2,209
لایک ها
6,031
امتیاز
113
محل سکونت
тεняảη
#1
⁠⁣سفر انسان به ماه - قسمت اول

شبهه زمانی با ارزش است که طرفین صلاحیت بحث رو داشته باشند . آدم بی سوادی که "صرفا به خاطر عقایدش" و شده با توسل به دروغ و مبالغه و ترجمه ی نادرست متون خارجی بخواهد حرفش رو به کرسی بنشاند ممکن است برای مدتی به نتیجه برسد و با سفسسطه بتواند عده ای رو قانع کند اما به وقتش واقعیت مشخص می شود.


مدتی بود قصد داشتم "نئوری توطئه" سفر به ماه رو بررسی کنم .امروز فرصت شد.ذکر این نکته ضروری است که من هیچ تعصبی روی این قضیه ندارم( لااقل سعی می کنم) . پس اگر شواهد درست و منطقی ( در حد محاسبات ریاضی) دارید که این کار شدنی نیست یا آن زمان نبود ارائه کنید.
در هر قسمت اندکی از جزئیات تکنولوژی و عملی این سفر گفته می شود و همچنین به بررسی یکی دو مورد از سوالات و شبهات پرداخته می شود.

اصولا فرود بر ماه (moon landing) به پروژه هایی اطلاق می شود که یک شئی بشر ساز به روی ماه فرود بیاید. چه با انسان , چه بی انسان . اولین مون لندینگ توسط شوروی سابق در 1959 با پروژه Luna 2 صورت گرفت .10 سال بعد در سال 1969 اولین انسان روی ماه قدم گذاشت و این "یک قدم کوچک برای یک نفر و یک گام بلند برای بشریت".


کشورهای زیادی مثل ژاپن چین هند و اتحادیه اروپا مون لندینگ انجام دادند ( که این فرود ها فرود های نرم نبودند . یعنی با سرعت زیاد برخورد صورت می گرفت.در واقع پایان عمر ماهواره های ماه به این شکل است) . اما کشورهای شوروی و آمریکا موفق به فرود نرم شدند . شوروی بعد از فرود موفق فضانوردان آمریکایی موفق به برگردان نمونه از سطح ماه نیز شدند (ماموریت های luna 16 20 24 ) و همچنین روس ها توانستند در ماموریت های 17 و 21 ماهنوردی کنند.اما هرگز به تکنولوژی ارسال انسان دست پیدا نکردند.

وقتی روس ها با موفقیت ماهواره اسپوتینک ۱ را در مدار زمین قرار دادند و عصر فضا را آغاز کردند، رقیب اصلی آنها در دوره جنگ سرد، یعنی ایالات متحده آمریکا احساس کرد در عرصه بسیار مهمی از رقیب خود عقب افتاده است. به همین دلیل بسرعت وارد رقابتی جدی با شوروی سابق شد و البته در بسیاری از دوره های این رقابت شکست خورد. شوروی، سیلی از افتخارات و رکوردهای اولین کارهای بزرگ را از آن خود کرد. نخستین ماهواره، نخستین موجود زنده، اولین انسان عازم فضا، نخستین زن کیهان نورد و نخستین الحاق دو سفینه در مدار زمین، نخستین راهپیمایی فضایی و بسیاری دیگر؛ اما همیشه آمریکایی ها یک گام عقب تر ایستاده بودند.
شاید به همین دلیل بود که آمریکا سعی در تدوین برنامه ای داشت که یکی از مهم ترین افتخارات این دوران را از آن خود کند. کندی رئیس جمهور وقت آمریکا در بازدید از مقر اصلی سازمان هوا فضای آمریکا (ناسا) اعلام کرد آمریکا تا پیش از پایان دهه جاری میلادی (دهه ۷۰) انسان را روی ماه فرود خواهد آورد و او را سالم به زمین برخواهد گرداند.
بسیاری این موضوع را ناشی از بلندپروازی های رئیس جمهور خبرساز آمریکا می دانستند، اما او با تاکید بر این که ما چنین کاری را به این دلیل خواهیم کرد که کار دشوار و سختی است، عزم جدی خود را نشان داد.


ناسا به عهد خود وفا کرد و تا پیش از پایان دهه ۷۰ نخستین انسان را به سلامت به ماه فرستاد و این کار را در ۷ ماموریت آپولو ۱۱ تا آپولو ۱۷ تکرار کرد که از میان آنها آپولو ۱۳ به دلیل نقص در ماموریت موفق به فرود در ماه نشد.
عظمت این کار و پیچیدگی فنی آن به حدی بود که بسیاری آن را با ناباوری می نگریستند، اما این ناباوری زمانی به اوج رسید که در دهه ۹۰ میلادی شبکه فاکس ایالات متحده، مستندی را با عنوان آیا ما واقعا به ماه رفته ایم، پخش کرد و در آن با ارائه برخی شواهد، استدلال شده بود که کل طرح ماه یک پروژه سینمایی بوده است و هرگز اتفاق نیفتاده است. از آن زمان به بعد یکی از سوالات همیشگی که مردم از ستاره شناسان و کارشناسان فضایی می پرسند این است که آیا انسان واقعا به ماه سفر کرده است؟


پاسخ قطعی به این پرسش مثبت است.انسان واقعا به ماه سفر کرده است، ولی شواهد مخالفان چه می شود؟ بد نیست نگاهی به اصلی ترین استدلال های مخالفان سفر انسان به ماه بیندازیم.شما هم اگر سوالی دارید یا در جایی دیدید اینجا بازگو کنید . "نکته اساسی این است که همه ی شبهات پاسخ دارند , اما همه ی شبهات ارزش بحث ندارند.محض سرگرمی بازگویشان می کنم"
 

Mårzï¥ē

مدیر تالار ویرایش
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار ویرایش
عضویت
21 September 2017
ارسال ها
2,209
لایک ها
6,031
امتیاز
113
محل سکونت
тεняảη
#2
⁠⁣سفر به ماه قسمت دوم

یکی از اصلی ترین و کلی ترین پرسش هایی که مطرح شده این است که اگر ما در دهه ۷۰ میلادی تا آن حد پیشرفت کرده بودیم که ۶ بار با موفقیت به ماه سفر کنیم، در آنجا به گشت و گذار بپردازیم، ماشین سواری کنیم و بعد هم صحیح و سالم به زمین برگردیم پس چرا طی ۴۰ سال این موفقیت را تکرار نکردیم و اکنون که صحبت از سفر دوباره به ماه است، وعده آینده را می دهیم.(خلاصه یعنی ناسا توانایی نداشت).

پاسخ خیلی روشن است.
ساخت و اعزام فضانوردان به ماه طی ماموریت های آپولو که در زمان خود چندین میلیارد دلار هزینه داشت و فشار مستقیمی به مالیات دهندگان آمریکایی وارد کرد، یکی از گران ترین و در عین حال پیچیده ترین ماموریت های تاریخ علمی بشر بوده است. موشک ساتون که آپولو را به ماه برد، هنگام پرتاب حدود ۱۰۰ متر ارتفاع داشت و میلیون ها قطعه ریز و درشت کنار هم، بدنه این سفینه غول پیکر را تشکیل داده بودند. هزاران نفر در این طرح به طور مستقیم درگیر بوده و فعالیت می کردند؛ اما پرداخت این هزینه برای آن دوره دارای توجیه علمی ، سیاسی، حتی اقتصادی مناسبی بود.
از نظر علمی، سفر انسان به ماه، رویدادی بود که تا آن زمان رخ نداده بود. فتح ماه، فتح اولین قلمرو در خارج از زمین برای انسان بود و دانشمندان را قادر می ساخت به اطلاعات دست اولی از ساختارهای ماه دست یابند و کمی از معماهای پیدایش و شکل گیری این قمر را پاسخ دهند. ده ها کیلوگرم سنگ ماه که فضانوردان به زمین آوردند، نمونه های ارزشمندی از نظر علمی بود که قابل قیمت گذاری نبودند، از سوی دیگر این سفر چشم انداز آینده فعالیت های فضایی را ترسیم می کرد.
اگر این سفر انجام می شد، انسان می توانست رویاهای خود را گسترش دهد و به فکر سیارات دیگر همچون مریخ باشد یا ساخت ایستگاه های فضایی و شهرک های فضایی را دنبال کند؛ اما از همه اینها مهم تر، این سفر باعث می شد آمریکا عقب ماندگی تحقیرآمیز خود در برابر شوروی در عرصه فضایی را برای همیشه از ذهن خود پاک کند و از نظر اقتصادی نیز اگر ناسا در این پروژه موفق می شد، می توانست به آینده ای نگاه کند که صنایع مختلف با اطمینان به اعتبار ناسا قراردادهای ارسال ماهواره خود را به این سازمان محول کنند. همه اینها مردم را راضی می کرد که در برابر صرف انبوهی از مالیاتشان در دوره اقتصادی دشوار برای این طرح راضی باشند و آن را جزئی از غرور ملی خود بدانند. پس از فتح ماه اوضاع بسیار متفاوت شد.
در عمل عصر رقابت های فضایی پایان یافت، ماه فتح شده بود، توانایی ناسا و صنایع فضایی اثبات شده و عقب افتادگی از روس ها جبران شده بود. ماه دیگر چیز بیشتری برای ارائه به مسافران زمین خود در آن دوره نداشت و از سوی دیگر در گوشه و کنار منظومه شمسی هزاران سوال وجود داشت که پاسخ دادن به آنها نیازمند ارسال سفینه های کم هزینه تر رباتیکی بود که داده های ارزشمندی را برای دانشمندان جمع می کردند. از سوی دیگر، مرحله بعدی سفر به ماه می بایست شامل اقامت طولانی مدت بر ماه می بود و این در شرایطی بود که دانشمندان از تاثیرات اقامت طولانی در فضا بر انسان بی خبر بودند. به همین دلیل بودجه عظیم ناسا که صرف ماموریت های آپولو می شد در بین ده ها طرح دیگر تقسیم شد و کاروانی از کاوشگرهای ارزان قیمت بار دیگر عازم سیارات دور و نزدیک منظومه شمسی شدند. به ملاقات دنباله دارها رفتند و در سطح سیارات مریخ و زهره فرود آمدند. در عین حال با تکمیل پروژه شاتل های فضایی امکان آزمایش زندگی در شرایط بی وزنی به مدت طولانی در فراسوی جو زمین مهیا شد و ایستگاه فضایی شکل گرفت. از سوی دیگر علم در این مدت پیشرفت کرد تا روش های کم خطرتر را برای سفر به فضا و اقامت در آن پیشنهاد دهد. آپولوها اگرچه موفق بودند، خطرناک هم بودند. آپولو ۱ بر سکوی پرتاب آتش گرفت و ۳ فضانورد آن قربانی شدند و چیزی نمانده بود که آپولو ۱۳ در بین راه زمین و ماه از بین برود.

اما اینک هدف جدید سفر به ماه استفاده از این قمر است. استفاده برای ساخت رصدخانه های قدرتمند، ساخت شهرک ها و پایگاه های پرتاب سفاین به مقاصد دورتر و شاید شهرک هایی برای اقامت طولانی تر در فضا که همه اینها در آن دوره امکان پذیر نبود.نخستین گام یک انسان رویکره ماه اگرچه قدمی کوچک برای یک انسان ولی جهشی غول آسا برای بشریت بود در کنار همه اینها این واقعیت که ادعای جدی و رسمی دروغ بودن سفر به ماه در آن دوران هیچ گاه از سوی شوروی ها که رقیب اصلی آمریکا بودند مطرح نشد، می تواند نشان دهنده صحت این سفر باشد.

 
بالا