متن تصنیف دیدی ای دل از ایرج

➳ẗär̈k̈➳

معاونت کل سایت
عضو کادر مدیریت
معاونت کل سایت
عضویت
21 September 2017
ارسال ها
2,622
امتیاز
143
دیدی آخر دل ما را شکستی
رفتی و رشته الفت گسستی
دیده دریا شد از دوری رخت ای صنم
قطره قطره بشد دل ز دیده روشنم

عشقت زده آتش به مغز استخوانم
سوزد ز تاب دوریت جانا روانم
تا کی پوید دل ره غمت آرام جانم
تا چند از دستت رسد به مه آه و فغانم

آفتاب با نما ابروی هلالت
دیده کن روشن از پرتو جمالت
روی بنما که جان دهم
موی بگشا که وار هم
از شکنج غمت نگارم

دور از ماه روی تو
آفتابا چو موی تو
تیره گردیده روزگارم


بر رهت نهاده ام هر دو دیده چون یعقوب
در غمت نشسته بس نمودم صبر ایوب

چون بر بستان ابر آذاری
یا چون بلبلی از عشق نو گلی بنمایم زاری
شور شیرینی همچون فرهاد
جان شیرینم دادی بر باد
از تیشه غم کندم بنیاد

دوستان به هم آمیزید
و ز قدح شرر انگیزید
از حسود همه بگریزید
خاک غم به سرش ریزید
سالک به جهان از جور زمان ایمن نتوان ز قدح می زن شادان و خندان
 
آخرین ویرایش:

موضوعات

بالا