شرط شعر نویسی!

tara.gn

معاونت کل سایت
عضو کادر مدیریت
معاونت کل سایت
عضویت
21 September 2017
ارسال ها
2,600
لایک ها
19,155
امتیاز
143
#1
بسم الله الرحمن الرحيم
سلام دوستان...
همه می دونیم که برای گفتن یه شعر به یه سری چیزای مشخص لازم داریم مثل؛ وزن، قافیه، همانگی موضوع ابیات و... . ولی یه سری قوانین هستند که خیلی کم بهشون توجه میشه...

۱.خیال انگیزی:
خیال انگیزی شعر چیزیه که شعر ها رو، مخصوصا شعر های نو ( اعم از شعر نیمایی، شعر سپید و غیره ) از دکلمه و یا متن های مسجع متمایز میکنه... مثلا اگه من بگم:

مردم و ایران، ویران شد...
مردم و این خاک پاک، آلوده شد...
آری!
حافظ چنین میگفت...!

هیچ حالت خیال انگیزی در این شعر وجود نداره... یعنی شنونده بدون هیچ تفکری، به شعر گوش میده یا خوده خواننده، از خوندنش کلافه میشه. برای خیال انگیز کردن یه شعر باید اول یه انقلاب کوچیک توی شعر ایجاد بشه... مثلا به جای کلمه ی (مردم ) که به معنای مرگه، میشه از ترکیب های (به خاک سپرده شدم) یا شایدم (به دیار باقی شتافتم ) یا حتی (ناکام شدم ) و یا هر چیز دیگه ای استفاده کرد. این ترکیب ها تا حدودی خواننده رو به فکر فرو میبره.
مرحله ی دوم کلمات متضاده، که به صورت آشکار اومدن... خب کلمات متضاد توی شعر خیلی زیبا هستن، ولی توی یه همچین شعری، بهتره که به این آشکاری گفته نشن... مثلا به جای:

مردم و این خاک پاک، آلوده شد...

بگیم:
به خواب ابدی رفتم و این خاک منزه، پر از زشتی شد...
 

tara.gn

معاونت کل سایت
عضو کادر مدیریت
معاونت کل سایت
عضویت
21 September 2017
ارسال ها
2,600
لایک ها
19,155
امتیاز
143
#2
۲.قالب مناسب:
خب، ما قبل از هر چیزی باید به این فکر کنیم که شعری که قراره بنویسیم با چه موضوعی قراره باشه.
همونطور که می دونید هر قالب شعری ، یه سری موضوعات خاص رو در خودش جای میده. مثلا؛
در قالب مثنوی می تونیم از موضوعاتی مثل :
حماسی و تاریخی ، اخلاقی و تعلیمی ، عاشقانه و بزمی ، عارفانه
در قالب غزل می توانیم از موضوعات:
درون مایه غزل عاشقانه، عارفانه یا آمیزه های از این دو است و یا مضمونی اجتماعی دارد. (بیان عواطف و احساسات وصف طبیعت یا گفت و گو از ایام جوانی)
در قالب قصیده:
غالباً ستایش ، نکوهش وصف طبیعت با مسائل اخلاقی است.
در قالب رباعی:

محتوای رباعیها بیشتر عارفانه، عاشقانه یا فلسفی است.
در قالب ترجیع بند:

درون مایه های ترجیع بند عشق، مدح و عرفان است.
در قالب قطعه:
محتوای قطعه بیشتر اخلاقی، اجتماعی، آموزشی و تعلیمی، مدح و هجو است.
در قالب مُسَمَّط:

موضوع مسمط بیشتر وصف بهار و زیبایی های آن است ولی با این حال موضوعاتی دیگر نظیر:اشعار سیاسی،تغزل،مدح و...را نیز شامل می شود.
 
بالا